ការលើកទឹកចិត្តសិស្សតាមរយៈការដាក់ពិន្ទុលើកិច្ចការផ្ទះ គឺមានភាពចាំបាច់ណាស់ក្នុងការសិក្សា ពីព្រោះវាជាកត្តារុញច្រានមួយក្នុង​​ការជួយជំរុញសិស្សឱ្យទទួលបានលទ្ធផលល្អប្រសើរ។ ប៉ុន្តែសកម្មភាពរបស់គ្រូ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តសិស្សឱ្យខិតខំប្រឹងប្រែងសិក្សាបន្ថែម ដើម្បីទទួល​បានលទ្ធផលល្អប្រសើរ គឺនៅមានកម្រិត។ ហេតុនេះហើយ ទើបការស្រាវ​ជ្រាវនេះធ្វើឡើង ក្នុងគោលបំណងសង្កេតទៅលើឥរិយាបថរបស់សិស្សនៅពេលដែលទទួលបានពិន្ទុកិច្ចការផ្ទះ ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅក្នុងថ្នាក់រៀនដើម្បីលើកទឹកចិត្តពួកគេ។ ការស្រាវជ្រាវនេះ ធ្វើឡើងតាមវិធីសាស្រ្តស្រាវជ្រាវបែប គុណវិស័យ ហើយការប្រមូលទិន្នន័យ គឺធ្វើឡើង​តាមរយៈឧបករណ៍ស្រាវជ្រាវពីរប្រភេទ ដែលរួមមាន បញ្ជីសង្កេត​ (observation checklist) និងការសម្ភាស (interview)។ ការវិភាគទិន្នន័យ គឺធ្វើតាមការវិភាគរកប្រធានបទ​ (thematic ​analysis) តាមរយៈឧបករណ៍ប្រមូលទិន្នន័យទាំងពីរ។ លទ្ធផលនៃការស្រាវ​ជ្រាវដែលប្រមូលបានតាមរយៈការសង្កេត បានបង្ហាញពីចំណុចប្រសើរឡើងនៃឥរិយាបថរបស់សិស្ស និងចំនួនសិស្សដែលបានធ្វើកិច្ចការផ្ទះជារៀងរាល់ថ្ងៃក្នុងរយៈពេល ៣សប្ដាហ៍។ លទ្ធផលនៃការសម្ភាសក៏បានបង្ហាញពីចំណុចសំខាន់ដូចគ្នាទាក់ទងនឹងកម្រិតពិន្ទុ ដែលសិស្សទទួលបាន និងការលើទឹកចិត្តសិស្ស។ ដូច្នេះ​ យើងអាចសន្និដ្ឋានបានថា គ្រូបង្រៀនពិតជាដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងការលើកទឹកចិត្តសិស្សគ្រប់ទម្រង់ទៅតាមលក្ខណៈ ឬប្រ​ភេទ​​សិស្សនីមួយៗ ប៉ុន្តែក្នុងនោះ ពិន្ទុគឺជាការលើកទឹកចិត្តចម្បងមួយក្នុងថ្នាក់រៀនដែលចាំបាច់ត្រូវតែមាន។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ប្រសិនបើមានការចូលរួមលើកទឹកចិត្តតាមទម្រង់ផ្សេងៗពី សាលារៀន អាណាព្យាបាល ឬអ្នកដែលនៅក្បែរសិស្សផងដែរនោះ​ វាពិតជាមានប្រយោជន៍ណាស់សម្រាប់សិស្ស។